Meneer Huppel

– KORT VERHAAL #2 –
3

Leestijd in minuten

397

Aantal keer gelezen

Kort-verhaal-Nikki-Segers-schrijfster-meneer-Huppel-Den-BoschMet een huid zo bleek als de gordijntjes waardoor hij andermans leven veilig van achter zijn raam bekijkt, staat de oude man… Meneer Huppel wordt hij genoemd, aangezien zijn versleten knie het erop doet lijken alsof hij altijd aanstalten maakt om te gaan huppelen. Dit veroorzaakt de grootste lol bij de luidruchtige buurtkinderen, maar lijdt tot grote ergernis bij de oude man. Binnenin zijn lichaam, vel over been, huist zijn kostbaarste bezit. Wanneer hij voor de boodschappen zijn huis uit moet, draagt hij altijd een donkere zonnebril zodat niemand zijn ziel stelen kan…
Kort verschijnt hij bij het raam aan de voorkant van het rijtjeshuis, waarna hij net zo snel weer verdwijnt als een geest met een druk leven. De oude man lijdt aan acousticofobie. De angst voor harde geluiden zorgt voor paniekaanvallen die je aan de buitenkant niet kan zien. Zijn gezichtsuitdrukking staat immers altijd op een graftakken stemming. Dat wil niet zeggen dat hij niet kan genieten van een goed gesprek of een muziekaal feest op de markt. Maar sinds het overlijden van zijn vrouw kan hij het niet meer opbrengen om zijn mondhoeken naar boven te laten krullen.

Meneer Huppel leeft van dag tot dag. Als een schaduw van de man die hij ooit was manoeuvreert hij zich in het fossielen bestaan. Als een mooi en groot geloof in de natuur en in de aarde, verzameld hij insecten die via zijn achtertuin komen aanwaaien. Dit is zijn familie, zijn sociale kring. Voor ieder klein beestje heeft hij een eigen plekje gecreëerd; van een mierenhotel tot een bedevaartsoord voor volgroeide slakken. Het fijne aan insecten voor hem is dat ze amper geluid maken. Zijn favoriete gesprekspartner in het leven is daarom dan ook Maria de mestkever. Afgelopen lente lag zij spartelend op haar rug op de deurmat. De groen-blauwige lichaamskleur deed hem denken aan de steen in de verlovingsring van zijn vrouw, die hij kocht tijdens een romantisch weekend in Parijs. Maar nu is het Maria die dagelijks onbaatzuchtig luistert naar de frustraties uit het leven van meneer Huppel. Met een restant kippengaas maakte hij voor haar een prachtig verblijf. Iedere dag voorzag hij de engel van plezier van vers voedsel; de uitwerpselen van andere achtertuin bewoners zoals de grote slakken. Dit koste hem de grootste moeite, aangezien er enkel tijdens schooltijden verzameld kon worden. In ruil hiervoor ontving hij het gezelschap van een prachtig schepsel dat al snel een plek had veroverd in zijn leeggeroofde hart.

Op een warme zomerdag besluit de oude man dan eindelijk een uitzondering te maken en op de uitnodiging van de buren in te gaan; barbecuen bij hen in de achtertuin. Ze hadden aan alles gedacht, zoals hapklare spiesjes en stuurden zelfs de kinderen eerder naar bed. Het koste hem veel moeite om de avond uit te zitten, maar met een voldaan gevoel strompelde hij terug naar zijn eigen huis. Bij thuiskomst hoort hij zwaar geklapper van vleugels. Met een slakkendraf beweegt hij zichzelf zo snel mogelijk door zijn open keuken naar de achterdeur. Datgene wat hij toen aanschouwde heeft hem voor de rest van zijn resterende dagen getekend; een grote zwarte raaf had zijn hebzucht uitgelaten op de woning van Maria. Ook de rest van de insecten waren nergens meer te bekennen.

Nooit meer zal meneer Huppel ingaan op een goedbedoeld gebaar. Nooit meer zal hij tijd verspillen aan de mensheid…

Kort verhaal freelance schrijfster Nikki Segers Den bosch

Nikki Segers journalist fotograaf tekstschrijver Den Bosch
Kort verhaal freelance schrijfster Nikki Segers Den bosch

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *